فتنه گرانی که از عاشورای 88 ضربه ای سهمگین خورده اند به دنبال ایجاد شبه در اصول اعتقادی شیعیان هستند
حتی ضریحی که از سنگُ چوب وطلا و نقره است و به هریک از معصومین تعلقی دارد یا پیدا خواهد کرد از شعئر دین و احترام آن واجب است. در بحث پیرامون تعظیم شعائر الهی یکی از محکم ترین دلایل تمسک به آیات قرآن کریم است.
سوره حج آیه 32:
ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ
این است وهر که شعائر الهی را بزرگ دارد، این کار نشانه تقوای دلهاست
سوره حج آیه 36:
وَ الْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ لَكُمْ فيها خَيْرٌ...
و شتران بزرگ و فربه را براى شما از شعائر خدا قرار داديم؛ در آنها برای شما خير و برکت است.
شعائر جمع شعيره به معنى علامت و نشانه است، بنا بر اين شعائراللَّه به معنى نشانههاى الهی است و شامل آنچه از دین که انسان را به یاد خدا می اندازد از جمله مناسک حج می باشد.
گر چه بدون شك مناسك حج از جمله شعايرى است كه در غالب آيات مقصود بوده است، ولى روشن است كه با اين حال عموميت مفهوم آيات نسبت به تمام شعائر اسلامى به قوت خود باقى است و هيچگونه دليلى بر تخصيص آن به خصوص قربانى يا همه مناسك حج وجود ندارد، بخصوص اينكه قرآن در مورد قربانى حج با ذكر كلمه" مِن" كه براى" تبعيض" است اين حقيقت را گوشزد كرده كه قربانى يكى از آن شعائر است (وَ الْبُدْنَ جَعَلْنَاهَا لَكمُ مِّن شَعَائرِ اللَّهِ) همانگونه كه در مورد" صفا و مروه" نيز در آيه 158 سوره بقره مىخوانيم كه" آنهم از شعائر الهى است" (إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ.)
ای کسانی که شبهه در قلب شما رخنه کرده چطور یک شتر که برای قربانی به مکه می رود و شهر به شهر می چرخد همین که اسم قربانی حج گرفت و هنوز قربانی نشده از شعائر الهی است؟ اما تمسک به ضریحی که به نام امام حسین با خون دل و اشک چشم و عرق جبین عشاق ساخته شده و به امام حسین (ع) که در وصف مقامش زبان الکن است بت پرستی و شرک و تند روی و خشک مذهبی و هر توهین دیگری که اینان می گوید لقب می گیرد. ما در شبهات به قران مراجعه می کنیم و احدایث
گاهی اوقات دوست دارم با ابراز عقاید مختلف خود نظر دیگران را درباره این دیدگاه ها بدانم از این رو سعی دارم تا با وبلاگ نویسی علاوه بر اطلاع رسانی از عنایت دوستان نیز برخوردار شوم .